İSTİLACI BAHÇE

İSTİLACI BAHÇE
  Hande KALENDER
  12 Ekim 2016 Çarşamba

Beşiktaş Uluslararası Bahçe ve Çiçek Festivali bu sene ilk defa 6-15 Mayıs 2016 tarihleri arasında “Beşiktaş’ta Barışmak” ana temasıyla gerçekleşti. Festivalde ulusal ve uluslararası tasarımcıların tasarladığı projeler Beşiktaş’ın parklarında, meydanlarında ve sokaklarında yer aldı. Anonim.istanbul ekibi olarak biz de Abbasağa Parkı’nda bir yerleştirme yaptık.

 

Abbasağa Parkının baskın karakterini olgun çınar ağaçlarının kaligrafik gövdeleri oluşturuyor. Bir de gökyüzüne baktığınızda bulutsu etkisiyle sizi saran taçlarının gölgeleri. Yerleştiği topografyanın da etkisiyle parkın içinde birbirine sert zemin yollarla bağlanmaya çalışılan teraslanmış balkonlar, toplanma, oyun ve spor alanları bulunuyor. Ama bu alanların bağlanmadığı dışarıda bıraktığı bir katman daha var parkta; toprak, gittikçe azalan yok olan. Toprak canlıların yaşam yeri ve yaşayan katman, önemsediğimiz ve üzerinde durduğumuz noktalardan biri.

 

"Abbasağa Parkı, kimileri için gündelik geçiş yeri, kimileri için toplanıp tartışılan kolektif kararların alındığı, kimi evlerin baktığı, akşamları buluşulan, mahalleli çocukların oyun oynadığı, gençlerin spor yaptıkları olabildiğine kullanılan; birleştirici gücü olan bir yer." Yapacağımız yerleştirmenin gücü de bu parkın kendiliğinden sahip olduğu kolektif paylaşımın bir parçası olabilmesine bağlıydı, sosyal bağların kurulması bizim için çok önemliydi.

Bu bağları kurmaya parkın sakinlerinin daha önce yapmış oldukları grafitinin de yer aldığı balkonu seçerek başladık. Parkın orta noktasında yer alan farklı kapı girişlerinden görünür olan ve parkın içinden gelip geçenlerin durup dinlendikleri bir yer. "İstilacı bahçe" parkın bu noktasından başladı. İstila, yayılma, kaplama, sarma, bürüme anlamlarına geliyor. Toprak yüzeyleri, ağaçları, parkta eksik kalmış kayıp bitki yüzeyini parkla tekrar buluşturmayı, her bir elemanı birbiriyle birleştirmeyi hedefliyor. Festivalin teması olan "Barışmak" ile de ilişkileniyor. Kentli olarak toprakla barışmak, kamusal alanı paylaşma, bir arada olmayı beraber geliştirebilmek üzerine Abbasağa Parkında bir birliktelik dili üretiyor.

 

 

ABBASAĞA PARKINDA RENKLİ ŞEYLER OLUYOR

 

Paylaşıma açık bir süreç olması etkileşimlerin ve sahiplenmenin en önemli adımını oluşturuyor. Bu yüzden yerinde üretilmesi, üretim sırasında değişmeye ve gelişmeye açık olması tasarım ile ilgili aldığımız kararlardan birisiydi. Parkta üretim süreci 3 gün sürdü. Bu süreç boyunca oradaydık ve park sakinlerinin bizi tanıması, bizim park sakinlerini tanımamız bu şekilde gerçekleşti. İlk güne balkondaki sert zemine bitkilerin istilasını gerçekleştirmemiz için yüzey oluşturacak lastikleri boyamayla başladık. Lastikleri neden boyadık? Gelen lastiklerin durumları kötüydü. İnsanların lastiklerin üstlerine oturmaları içine dikeceğimiz bitkilere yaklaşmaları, dokunmaları için gerekiyordu. Lastikleri boyarken evde bekleyen eski lastiklerini bize getiren, kendi evinde lastikleri farklı amaçlar için değerlendiren mahalleli ile sohbet ettik. Benzerlikler üzerinden bağlantı kurduk. Gün içinde parktakilerle sohbet etmeye devam ettik. Her yere "Abbasağa parkında renkli şeyler oluyor" stickerlarını yapıştırdık. İkinci güne sarmaşıklarımızın sarılacağı ve iplerin bağlanacağı ahşapların bağlantıları ile devam ettik. Ahşaplar grafitinin hemen bittiği yerden başlayarak balkonu sardı. Bir taraftan da yeni ekleyeceğimiz bitkiler geldi, onların dağıtımına başladık. Bitkilerin gelmesi ilgi çekici oldu. Bitkilerin uzun süre parkta kalması, korunması ve bakılması ile ilgili park sakinleri kendi arasında tartışmaya ve fikirlerini paylaşmaya başladı. Kamusal alanın var olma ve yaşanma biçimi ile ilgili tartışma ortamı yaratmış olması sürecin en önemli kazanımlarından oldu. Çocuklar sürecin en yakın takipçilerindendi. Bitki dikimini çocuklarla birlikte yaptık. İpleri ağaçlara ve ahşaplara bağlamaya başladık. Çalışmalar gece geç saatlere kadar sürmesine rağmen bütün ekip oldukça istekli ve keyifliydi. Son gün bitki dikimi ve iplerin bağlanmasına devam ettik. Dikilen bitkilerin isimleri ve özellikleri yanlarındaki iplerin izini sürüp bağlandığı ahşabın yüzeyinde yer alan kartlarda yer alıyor. Aynı şekilde lastiklere dikilen bitkilerin kartları da lastiklerin üzerinde. Seçilen bitki türleri su isteği az olan, hoş kokulu, yenilebilir bitkilerden oluşuyor. İplerin ağaçlar ve toprakla olan bağlantısını da tamamladıktan sonra heyecanla bitmesini bekleyen çocuklarla ilk oyunumuzu oynadık. Bitkileri tanıma oyunu, lastiklerin içine dikilen bitkilerin ismini söyleyip onları bulmaya çalışma oyunu. Oyunun kuralları da yerinde şekillendi. Koklayarak dokunarak eşleşmeye başladı isimler ve görüntüler. Annelerin de ilgilisini çekti kekik, lavanta, biberiye, hemen onlar da kokladılar. Yer yer lastikler koruma kalkanına dönüştü. Bu çocukların ürettikleri ve isimlendirdikleri bir oyundu. Bir de iplere dokunmadan arasından geçme oyunu. Bunlar tasarlarken birebir öngörebileceğimiz detaylar değil belki ama çeşitli kullanımlara olanak sağlamak elimizde.

 

Festivalin süre gelen günlerinde ise farklı saatlerde süreci takip etmeye devam ettik. Kimi zaman kullanıcıları arasında geceleri lastiklerin içinde uyuyan, iplerle oynayan kediler de vardı. Akşam konserlerin olduğu parkta konser sonrası şezlonglarda oturup muhabbet edenler, önce tereddütte kalıp sonrasında kullanmaya karar vermişler mesela; iplerde takılı olan yazılarda oturulmaması için uyarı olduğunu zannedip, sonra “Abbasağa parkında renkli şeyler oluyor” yazdığını görünce alanı rahatça kullanabileceklerini anlamışlar. Parklarda sıkça gördüğümüz çimlere basmayın yazısının etkileri aslında bu kullanmaktan çok bakmaya yönelik peyzajların tasarlanıyor olmasından. Bitkileri tanımadan, dokunmadan, koklamadan sadece bakıp geçtiğimiz, bazen hiç farkına bile varmadığımız kent yaşamında aslında en çok ihtiyacımız olan şey toprağa dokunmak.

 

 

 

KÜNYE

 

PROJE ADI:            İstilacı Bahçe

EKİP:                        anonim.istanbul 

Burcu Serdar Köknar, Aslı Şener, Hande Kalender, Artun Agbulut, Ceren Okumuş, Dilek Yürük

 

 

Kimileri için gündelik geçiş yeri, kimileri için toplanıp tartışılan kolektif kararların alındığı, akşamları buluşulan, kimi evlerin baktığı, mahalleli çocukların oyun oynadığı, gençlerin spor yaptıkları bir yer Abbasağa Parkı. Park, olabildiğine kullanılan; birleştirici gücü olan bir yer. “İstilacı bahçe” parkın bir noktasından başlayarak parkı istila etmeye niyetli bir bahçe. Bu “istila” parkı yok etmek üzere var olmuyor; parkın her bir noktasının keşfi için, her bir potansiyelinin varlığı için var oluyor. Kopmuş platformları, toprak yüzeyleri, ağaçları, parkta eksik kalmış, kayıp bitki yüzeyini parkla tekrar buluşturmayı, her bir elemanı birbiriyle birleştirmeyi hedefliyor. 

“The invasive garden” is a garden intending to invade the park starting from a focal point. It aims to connect and unite the separated platforms, earth surfaces, trees, the lacking plantation layer and all the existing elements of the park. 


Paylaş: