YEŞİL YOL KAVRAMI ve PLANLAMASI

YEŞİL YOL KAVRAMI ve PLANLAMASI
  Prof. Dr. Mükerrem ARSLAN
  11 Ağustos 2017 Cuma
YAZAR'A AİT DİĞER YAZILAR
PLANT DERGISI KENT AĞAÇLARI VE KORUMA YAKLAŞIMLARI
30 Ekim 2017 Pazartesi
TEMA PARKLARI
22 Eylül 2016 Perşembe

Yeşil yol; akarsu boyları, sırtlar ya da vadiler gibi doğal koridorları, demiryolu güzergahı boyunca rekreasyon amaçlı kullanıma dönüştürülmüş kanal, manzara yollarını ya da parkları, doğal rezerv alanları, kültürel obje ya da tarihi yerleşimleri birbirine ve yerleşim alanlarına bağlayan çizgisel koridorlardır. Bu tanımlamadan anlaşılabileceği gibi yeşil yollar çok farklı özellikte kullanımları kapsamaktadır. Biyolog ve peyzaj ekologları yeşil yolları ‘faunal dağılım koridoru olarak; mevcut doğal ya da onarılmış iki ya da daha fazla habitatı birbirine bağlayan, doğal flora ve faunayı korumaya yönelik çizgisel doğal koridorlar olarak tanımlamaktadır.

Yeşil yollar, ekolojik, rekreasyonel ve kültürel kullanımlar için planlanarak bu amaçlar doğrultusunda korunan ve yönetilen çizgisel açık alanlar bütünlüğüdür. Yeşil yolların önemli bir bölümü rekreasyon ya da doğa koruma amaçlı olmasına karşın bir bölümü ise her ikisini kapsayacak şekilde planlanmıştır.

Rekreasyon amaçlı planlanmış yeşil yollar, yürüme, bisiklet yolları, organize spor alanları ve grup aktivitelerine olanak sağlar. Ayrıca birbirleriyle ilişki kurabilen yeşil yollar, nehir, göl kenarı, sırtlar gibi doğal koridorları izlediği gibi tarihi ve kültürel objelerle de bağlantı kurar.

1970li yıllarda Amerika Birleşik Devletlerinde açık alanların kaybı ülke ölçeğinde belirgin hale gelmeye başlayınca korumaya yönelik planlama çalışmaları ile yeşil yol kavramı önem kazanmıştır. Geleneksel, çizgisel olmayan parklara oranla daha az alana gereksinim duyulması, çeşitli rekreasyon aktivitelerine olanak tanıması ve farklı niteliklerdeki açık yeşil alanların kolayca ilişkilendirilerek bir sistem oluşturulmasını öngören yeşil yollar ilgililer ve çevre korumaya yönelik kuruluşlar tarafından destek görmüştür. 1987 yılında Açık Hava Komisyonu yeşil yolların ulusal sistem olarak yaygınlaştırılmasını önermiştir. Bu kapsamda nüfusun yüzde sekseninin kentlerde yaşadığı Amerikada halkın doğaya kolayca ulaşabileceği, yeşil uzantılar ya da doğal, kültürel ve yapılanmış çevrenin bağlantı yolları olarak tanımlanan yeşil yolların çok sayıda örneğini görmek olasıdır.

Korunmuş çizgisel koridorlar biçiminde oluşturularak çevre kalitesini arttıran ve dış mekan rekreasyon olanağı sağlayan doğal, yeşil alanlar olan yeşil yolları Littlea göre (1995) beş kategoride sınıflamak olasıdır:

1. Kent ölçeğinde akarsu boyunca tasarlanan yeşil yollar: Kent içi akarsu boyunca farklı işlevleri kapsayan mekanlardır.    

Willamette Nehir Yeşil Yolu, Oregon (Little 1995).

 

2. Rekreasyonel amaçlı yeşil yollar: Genelde oldukça uzun bir hat boyunca süregelen patika ya da belirgin iz niteliği taşıyan çeşitli özellikteki alanlardır. Doğal koridorlar olduğu kadar kanallar, terkedilmiş/kullanılmayan demiryolu güzergahları bu amaçla kullanılabilecek alanlardır.

Burke-Gilman İzi, Seatle, Washington (Little 1995).

Stowe Rekreasyon Yolu, Stowe, Vermont (Little 1995).

 

3. Ekolojik açıdan ilgi çekici doğal koridorlar: Genellikle nehirler ve akarsu boylarını kapsayan, bazen sırtlar ve yükseltiler boyunca da uzanan alanlardır. Doğa çalışmaları, bilimsel araştırmalar, yaban hayatının korunması, göçün ve tür değişiminin önlenmesi, yürüyüş, tırmanma amacı ile kullanılan alanlardır.

Oconee Nehir Yeşil Yolu, Athens, Georgia (Little 1995).

 

4. Manzara yolları, tarihi yollar, görsel peyzaj değeri taşıyan güzergahlar: Genellikle bir yol ya da otoyol/karayolu boyunca uzanan ve belli noktalarda yayaların çeşitli etkinliklerine de olanak sağlayan mekanların tasarlandığı, otomobillerden inilerek yer yer bu olanaktan yararlanılan yollar ve alanlardır.

San Juan Adaları "Feribot Koridor Yeşil Yolu", Puget Sound, Washington (Little 1995).

 

5. Geniş kapsamlı yeşil yol örgün ya da sistemleri: Genelde vadi, sırt gibi doğal arazi formuna oturtulan sistemlerdir. Bu sistemde farklı özellikte ve içerikte açık alan ve yeşil yolların bir araya getirilmesi, kentsel ya da bölgesel ölçekte farklı kullanımı olan açık alan ve yeşil yol sistemleri ile ilişkilendirilmesi ile yeni seçenekler sunan yeşil yol sistemleridir.

Bu sistemde arazi formunun biçimlendirdiği koridorların çizgisel özelliği nedeniyle, yürüyüş, atla gezinti, bisiklete binme, tırmanma gibi etkinliklere  olanak sağladığı gibi yaban yaşamı açısından türlerin ve besin maddelerinin sürdürülebilirliğine olanak sağlamaktadır.

Bu kavramların yanı sıra yeşil yollar;

Nehir kenarı gibi doğal bir koridor boyunca uzanan çizgisel açık mekan ya da bir demiryolu, vadi, dağ sırtı,karayolu boyunca uzanan aks, kanal; görsel zenginliğe sahip yol, herhangi bir güzergahı olan çizgisel koridorlar,

Maryland Yeşil Yolu (Little 1995).

 

l  Yaya güzergahı ya da bisiklet kullanımına olanak sağlayan her türlü doğal ya da tasarlanmış doku, yol,

l  İnsanların içinde yaşadığı tarihi sit alanları, kültürel değerlere sahip alanlar, doğal rezerv alanları ya da parkları birbirine bağlayan açık alanlar bütünü olarak tanımlanmaktadır.    

Maryland Yeşil Yolu (Little 1995).

 

Doğal ve kültürel çevrenin  bir bütün olarak ele alınarak çeşitli kullanımlara olanak sağlayan geniş kapsamlı  yeşil yol planlaması genelde üç aşamadan oluşmaktadır.Envanter ve analiz, konsept ya da taslak  plan ve uygulama planının hazırlanmasıdır.

Envanter ve analiz, seçilen alanın, koridorun doğal ve kültürel kaynaklarının  değerlendirilmesidir. Konsept plan  amaç ve hedefleri   tanımlar, master plan  için seçeneklerin ve kullanım kararlarının  verilmesini sağlayacak zemini oluşturur.

Öngörülen yeşil koridorun değerlendirilmesinde mevcut alan kullanımı ve mülkiyet, planın  uygulanabilirliği konusunda önemli bir veridir.

Son yıllarda  yeşil yol planlaması konusunda başarılı  uygulamaların sergilendiği ABDde yeşil yol planlamasında halkın katılımının sağlanması son derece önemlidir. Yeşil yoldan doğrudan etkilenecek kişiler, kuruluşlar, özellikle arazi ve tesis  sahiplerinin projeye katılımı özendirilir. Ayrıca doğal ve kültürel kaynakları koruma dernekleri, açık hava sporları ile  uğraşan kişiler, yerel yönetim ilgilileri, üniversite temsilcileri , özel kuruluşlar ve izci grupları toplantılara davet edilir. Bölge sakinlerinin projeyi benimseyebilmeleri için çeşitli öneriler geliştirilmiştir. Halkın  yeşil yol planlama ve tasarım gruplarında yer almaları istenir. Gruplar alana ilişkin verilerin elde edilmesi, alan çalışmaları, kararların plan ya da yazıya dökümü, toplantı salonlarının hazırlanması gibi çeşitli konularda çalışır.

Diğer bir yöntem; halktan kişilerin de katılabileceği yeşil yol planlaması ile ilgili danışmanlık komitesinin kurulmasıdır. Yer alacak kişiler teknik konularda bilgi sahibi  olmasalar da, sosyal, politik  ve ekonomik konularda fikir üretebilir. Bu  kişiler eğitim ve  iş çevrelerine ilişkin dernekler, kuruluşlardan, emlakçı, bilimsel kuruluşlardan vb. seçilebilir. Üyeler, komitenin yargılama ve karar verme yetkisine sahip olmadığını, tasarım ayrıntıları, yerleşim ve  yola ilişkin öneri ve eleştirilerin değerlendirileceği, mali destek ve yönetim stratejilerinin tartışılacağı, yeşil yol için pazarlama ve tanıtım fikirlerinin geliştirileceği, tarihi ve doğal kaynakların korunmasına ilişkin çalışmalarda yoğunlaşacağını bilir.

Komiteler, planlamanın ilk aşamasında organize edilerek  olabildiğince sık toplantı yapılır. Planlama çalışmaları  altı ile on iki ay içerisinde bitirilir.Karar alma aşaması ise, katılımcı planlamanın en zor yanıdır. Bu konuda iki yol izlenebilir. Belirli konular için oylamaya gidilir ya da grupça kararlar alınır.

Katılımcı  planlamada  halk toplantıları ve seminerleri düzenlenir. Halk toplantıları, bir toplantı lideri yönetiminde takvime bağlanarak herkese açık şekilde düzenlenir. Toplantıların halka duyurulması  önemlidir. Konuya ilişkin kamu kurumları, çevre ve spor ile ilişkili dernek, grup, gönüllü kuruluşlar, klüpler ve kişilerle iletişime geçilir. Halk seminerlerinde ise  katılımcılar, yeşil yola ilişkin sunumları izleyerek  öneri ve fikirlerini söylerler. Seminer düzenlemek için en uygun zaman , kaynak araştırması  çalışmalarının tamamlanıp, uygulama planı  taslaklarının hazırlandığı aşamadır.

 

Yeşil Yol Planlama Örnekleri

Vienna-Prague Greenway

Viyana-Prag yeşil yolu Avrupanın en büyük doğal ve kültürel değerlerine sahip alanlardan biridir. Viyana-Prag yeşil yol uygulaması yaklaşık 400 kilometrelik bir rotayı kapsamaktadır. Bu güzergah üzerindeki belli noktalarda çeşitli sanatsal ve kültürel etkinliklerin düzenlendiği, festivallerin yapıldığı ilginç yerleşimler yer almaktadır. Bu yeşil yol güzergahı boyunca kullanıcılara yürüyüş, bisiklete binme, ata binme, tarihi kasaba ve köylerdeki şato, ortaçağ kiliseleri ve manastırları gezme ve kalabilme imkanı sağlamaktadır.  Viyana - Prag yeşil yol uygulaması Çek yeşil yolları olarak da bilinmektedir. Bu güzergah yüzyıllarca tuz, gümüş ve kehribar ticaretinin yapıldığı bir yol olarak da özgün bir niteliğe sahiptir. Bohemia Gölü çevresini kapsayan yeşil yolun bu bölümünde geniş çayır alanlar, meşe ormanları olağanüstü görünümler sergiler.

Prag-Viyana yeşil yolu 1989 tarihinde Amerikalı ve Çek farklı meslek dallarından uzman bir grup tarafından oluşturulmuştur. Yeni serbest ekonomi kapsamında kentsel ve kırsal  ekonomik gelişimin sağlanması ve plansız gelişimin engellenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. On iki yerleşimin belediye başkanından  oluşan bir birlik kurularak yerel girişim desteklenmiş, uygulama Merkez Avrupa Çevresel Birliğinin programı çerçevesinde gerçekleştirilmiştir.  

  

Viyana Prag Yeşil Yolu, Bohemia Gölü

 

The Bay and Ridge Trails: San Francisco Bay Area, California

Açık alanların korunması ve geliştirilmesine yönelik çalışma San Francisco Koyu yeşil kuşak ve yeşil yol planlamasıdır. 1970lerde San Francisco metropoliten alanlarda hızlı nüfus artışının neden olduğu yapılaşma, kent yakın çevrelerinde iş ve alışveriş merkezlerinin yayılışının açık alanları tehdit etmeye başlamasıyla ciddi kararlar alınmıştır. San Francisco Koyu çevresinde üç milyon dekarlık kentsel yerleşim alanını içeren dokuz yerleşim merkezi vardır. Toplam yeşil kuşak alanı ise 16 milyon dekar olup yarısı tarım alanlarını, dörtte biri ise park ve ıslak alanları kapsamaktadır. Yeşil kuşak alanı olarak ayrılan iki milyon iki yüz kırk bin dekarlık bölümü gelecek otuz yıl içinde yeni yerleşimlerin tehdidinde olması nedeniyle ilgili devlet kurumları, üniversiteler ve gönüllü kuruluşlar tarafından kalıcı çözümler aranmaya başlanmıştır. Bu nedenle yeşil kuşak çalışmaları ile birlikte yeşil yol planlaması da önem kazanmıştır. Koyu çepeçevre saran iki yeşil yol önerisinden birincisi, koy çevresindeki koruma alanları, halka açık mevcut ya da öneri parkları kapsayan rekreasyon amaçlı yeşil yol, diğeri ise yükselti grupları gibi doğal koridorlar boyunca bölgesel ölçekte farklı kullanımdaki açık alanları da içeren panoramik görünümlere olanak sağlayan yeşil yol sistemidir. Her iki yeşil yol güzergahının uygun olan yerlerde birbiriyle bağlantısı da sağlanmıştır (Grove, 1994)  

San Francisco yeşil yol planlaması koy boyunca uzanmaktadır (Orijinal 1995).  

Rekreasyonel amaçlı yeşil yol mevcut parkları da kapsamaktadır (Orijinal 1995).   

San Francisco promenad alanı 

San Francisco (Orijinal 1995).

San Francisco (Orijinal 1995).

 

The Bay and Ridge Trails: San Fransisco Bay Area, California (Little 1995).

Finansman ise yerel rekreasyon bütçeleri, bölge-eyalet açık mekan kurumları, özel kuruluşlar ve federal karayolu bütçelerinden ortaklaşa karşılanmıştır. Arazi ve planlama çalışmaları 9 ay sürmüş, yeşil yolun geçtiği belediyelerin kendi bölgelerindeki uygulamaları gerçekleştirmeleri sağlanmış ve bu çalışmalar 5 yıl içinde sonuçlandırılmıştır.

The Brooklyn - Queens Greenway, Coney Island - Fort Totten, New York

New York kenti, The Big Apple ve Broadway Times Meydanını ilişkilendiren bir yeşil yol uygulamasıdır. Belirlenen yerleşim alanları ve mekanlar aynı ulaşım aksını, enerji ve altyapı sistemini paylaşıyor olsa da bu yerleşimlerin bağlantıları gerek coğrafi gerekse kültürel anlamda yüzeyseldir. Queens yerleşiminde yaşayanlar; çok yüksek yapılar, büyük caddeler ve karmaşanın yoğun yaşandığı Brooklyn yerleşiminden olabildiğince uzak durmaktadır. Brooklyn en azından sembolik anlamda coğrafi ve kültürel olarak Queensle ilişkilendirilmesi gereken bir yerleşim olup bunun sağlanmasının da ancak Brooklyn - Queens Yeşil Yolu ile mümkün olabileceği öngörülmüştür. Bu fikir 1950lerde oluşmuş, ‘Ocean Parkway gerçekleştirilmiştir ve bu uygulamanın Coney Islanda kadar da uzayabileceği öngörülmüştür. Bu güzergahın otomobil trafiğine açık olmayan geniş bulvarla ve Olmsted tarafından tasarlanan  ‘Prospect Park ve hayvanat bahçesi ile de bütünleştirilebileceği düşünülmüştür.

 1985 yılında güzergah boyunca uzanan açık ve yeşil alanlar arasında bağlantının nasıl kurulacağı konusu tartışılarak , Prospect Park da sisteme bağlanarak Ocean Parkwayde olduğu gibi araç trafiğinden arındırılarak Eastern Parkway (Doğu Parkyolu) üzerinden Highland Park, Forest Park ve Meadows Parkı da içine alacak biçimde Queense bağlantı önerilmiştir. Yeşil yol uygulaması ile 13 park, 2 botanik bahçesi, New York Aquarium, Brooklyn Müzesi, New York Bilim Enstitüsü, Queens Müzesi, Shea Stadyumu, Ulusal Tenis Merkezi, 2 çevre Eğitim Merkezi, 3 göl ve yakın çevresi, 1 su havzası alanı ve Atlantik Okyanusundan Long Islanda uzanan bisiklet ve yürüyüş yolu birbirine bağlanmıştır.

Brooklyn - Queens Yeşil Yol,

Brooklyn yerleşiminde 1866da F.L.Olmsted, Prospect Parka ulaşan, iki yanı ağaçlı, geniş ve parkyolu olarak nitelenebilecek büyük caddeler açılmasını sağlamıştır. Burada Olmstedin gerçekleştirmek istediği; parkyolu aracılığı ile Prospect Parkı güney kıyıdaki Ocean Parkway ile bağlamak ve kuzeyde Manhattana doğru uzatarak kentin büyük parklarının sürekliliğini sağlamaktı. Ancak bu bulvar daha sonra Eastern Parkway (Doğu Parkyolu) haline gelmiş ve Queense doğru gelişmiştir. Yeşil yolun uygulanmaya başlanmasından bir yıl sonra yeni yeşil yolun ilk bölümü olan ve Coney Islanddan Prospect Parka kadar olan Bölüm kullanıma açılmıştır. 1995te ise yeşil yol bütünü ile kullanıma açılmıştır.

Boston Rose Fitzgerald Kennedy Greenway

Boston Rose F. Kennedy Yeşil Yolu yaklaşık 61 bin metrekare alanı kapsayan 2,5 kilometre uzunluğunda bir kentsel yeşil yoldur. 1991 yılında "Big Dig" projesi olarak adlandırılan "Merkez Arteri Tünel Projesi (Central Artery Tunnel Project)" ile kent merkezindeki yükseltilmiş otoyollar yer altına alınarak, kent merkezinde elde edilen kentsel alanda oluşturulan birbirleri ile bağlantılı parklardan oluşan yeşil yol, kentin en eski, renkli  ve canlı yerleşimlerini birleştiren, kentsel yaşamı canlandıran, kente yaşanabilir, yeşil kimlik kazandıran bir alan olarak ortaya çıkmıştır.

 

Massachusets Eyaletinde yer alan, Rose F.Kennedy Yeşil Yolu;

"Rose Fitzgerald Kennedy Yeşil Yolu Koruma Kuruluşu  tarafından yönetilmekte ve işletilmektedir. Kuruluşun amacı, yeşil yolun geleceğini Amerikanın önde gelen yeşil yol örneklerinden biri olarak korumak, tasarımda ve sürdürülebilirlikte  başarıya ulaşmaktır. Kuruluşun işleyişi; "tasarlamak, finanse etmek ve tanıtmak" için işbirliği içinde çalışmak ve yeşil yolun kamusal kullanımlarının uzun dönem sürdürülebilirliği için yeterli ve tutarlı bir finans sağlamaktır.

Yeşil yol koruma kuruluşunun amacı kullanıcıların kolayca ulaşabileceği, çeşitli rekreasyonel etkinliklere katılabileceği, bitkisel ve yapısal tasarımın özenle yapıldığı farklı işlev ve kimlikte park ve yeşil alanların sürekliliğini  sağlamaktır. Rose F. Kennedy Yeşil Yolu; North End Park, Wharf District, Fort Point Channel, Dewey Square ve China Town olmak üzere beş farklı parktan oluşmaktadır. Yeşil yolun  sürdürülebilirliği sorgulanırken toplumdaki sosyal ve kültürel sorunları çözmedeki başarısı, toplumun genel alışkanlıklarını nasıl etkileyeceği, rekreasyona, eğitime yönelik fırsatlar yaratıp yaratmayacağı, genel olarak kentsel yaşam kalitesine olan katkısı titizlikle incelenmiştir.

Rose F. Kennedy Yeşil Yolunu ziyaret eden kişi sayısı 2009da 96000 iken 2010da 215000, 2011de 372000, 2012de 622000 kişi olmuştur Rose F. Kennedy Yeşil Yolunun başarısı iyi bir planlama ve yönetim organizasyonunun sonucudur. Ekolojik, ekonomik, sosyal ve fiziksel verilerin   değerlendirildiği, plan ve programları oluşturan uzman ekiplerin diğer kamu ve özel kuruluşlarla, sivil toplum kuruluşlarıyla olan işbirliği ve gönüllülük etkinliklerini teşvik edici yaklaşımı, halkın katılımı ile birlikte sürekli kendisini yenileyen ve geliştiren bir kentsel yeşil dokunun oluşumunu gerçekleştirmiştir.

 

Ülkemizde Avrupa ve Amerika kentlerinde gördüğümüz kapsamlı yeşil yol uygulama örneklerini görmek olası değildir. Doğu Karadeniz Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı, Doğu Karadeniz illerini, mevcut turizm yapısı nedeniyle bölgeyi bütün olarak gören ve değerlendiren Turizm Master planı yaptırma kararı almıştır. Plan kapsamında öngörülen Yeşil Yol Projesi, 8 ilin önemli yaylalarını ve turizm merkezlerini birbirine bağlayan, bölgeye gelen yerli ve yabancı turistlerin belirlenen güzergah boyunca fiziki yapısı iyileştirilmiş bir şekilde seyahat etmesine olanak sağlayan bir turizm projesi olarak tanımlanır. Yeşil yollar ulaşabilirliği sağlayan yol projesi olmayıp; biyolojik çeşitliliğin korunması, yeniden oluşturulması, yaşam ortamları arasındaki bağlantıların kurulması, kentsel gelişimin denetiminin sağlanması ve yönlendirilmesi, kırsal ve kentsel peyzaj boyunca rekreasyonel kullanımların geliştirilmesi, tarihi ve kültürel kaynakların, ekolojik değerlerin korunması amacıyla yapılan kapsamlı bir planlama çalışmasıdır.

KAYNAKLAR

ARSLAN, M., BARIŞ E., ERDOĞAN, E., DİLAVER, Z., 2013. Ankara - Sakarya     Greenway Planning. Proceedings of Fabos Conference on Landscape and Greenway Planning 2013: Pathways to Sustainability, ISSN: 2326-9936, University of Massachusetts, Amherst, April 12-13, 2013, Full papers, pp: 328-333, Amherst.

AHERN, J. 1991. Greenways and Ecology. Page 75-90, Proceedings from Selected Educational Sessions of the 1991 Asla Annual Meeting, ASLA Council of Open Committees, Organized by the ASLA Landscape/Land Use Planning Committee, Konsan City, Missouri.

ARSLAN, M., BARIŞ E., ERDOĞAN, E., DİLAVER, Z., (2007). Yeşil Yol Planlaması: Ankara Örneği, Ankara: Ankara Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri.

KURTASLAN, ÖZTÜRK B., Tasarım ve Mimarlık Dergisi  (2014 ) Sayı: 02 Cilt:

               01 .www.mtddergisi.com

LITTLE, C.E., 1995. Greenways for America. The Johns Hopkins Press Ltd., London. ISBN 0-8018-5140-8

ÖZDEN, G. Y., 2017. GAFLET DALALET HIYANET., Önemli bir Öneri, 39-41. İleri Yayınları No. 314. İstanbul.

SMITH, D., HELMUND, R., 1993. Ecolojy of Greenways. University of Minnesota Press, Minneapolis, USA.

TROWBRİDGE, P.J., 1991. Greenways: Urban Constellations of Culture, Artifact and Nature. Page 114-130, Proceedings from Selected Educational Sessions of the 1991 Asla Annual Meeting, ASLA Council of Open Committees, Organized by the ASLA Landscape/Land Use Planning Committee, Konsan City, Missouri.

 


Green roads are the integral part of the linear open spaces that are planned and managed for these purposes by planning for ecological, recreational and cultural uses. The most part of the green roads are intended for recreation or nature conservation but some are planned to cover both. Recreational planned green roads allow walking, bicycle paths, organized sports areas and group activities. It also links natural and historical objects as well as natural corridors such as green paths, rivers, lakesides and ridges that can connect with each other.


Paylaş: